Quantcast
Guraso.eus

Emozioek hurbiltzen gaituzte


Hezkidetzaz aritzean neska eta mutilak eskubide eta aukera berdintasunean hezteaz ari gara. Feminismoak hau oinarri, emakumezkook pairatzen dugun diskriminazioaren kontra borrokatu eta gure arteko sareak sortzen lagundu digu. Bide luzea dugu aurretik eskubide eta batez ere aukera berdintasun osoa lortzeko eta horretarako ezinbestekoa da gizonezkoek, gizon izate hutsagatik dituzuen abantailei agur esatea eta patriarkatuak barneratzen dituen azpijokoez ohartzea.


Emakumeok eta neska txikiek eremu publikoan leku hartu dugu, eta bide luzea badugu ere, gero eta erosoago sentitzen gara hamarkada gutxi arte guretzat debekaturik zeuden egoeretan. Gizonezkoek, ordez, ez duzue eremu pribatuan lekua neurri berean hartu. Etxeko-lanak eta zaintzak modu orekatuan banatzeko beharrezkoa da justizia irizpideekin jokatzea eta horrek abantailak alboratzea dakar ezinbestean. Gure seme alabek banaketa orekatua ikusten badute, partekatu beharreko zerbait dela ikasiko dute eta belaunaldi berriengan errealitatea izango da.
Bada beste eremu bat jorratzea eta konpartitzea mereziko lukeena, gure arteko komunikazioa asko hobetuko litzatekeelako eta gizon izateak sentiberatasuna, etsipena eta bestelako emozioak onartzea ekarriko lukeelako eta hortaz, aske izatea.


Patriarkatuak hegoak moztuta dituzten neskak eta ziurtasunez beteriko mutilak nahi ditu. Mutil batek beti ziur azaltzeko zenbait emozio ezkutatu behar ditu eta honako galderei erantzungo bagenie, erabat ezberdinak diren erantzunak emango genituzke emakume eta gizonek. Zenbatetan gorde duzue negarra zuen bizitzan zehar? Zenbatetan tristura eta etsipena irentsi inork ez ikusteko? Zenbatetan itxurak egin zuen gogorkeria “benetakoa” dela demostratu nahian? Zenbatetan besarkatu duzue lagun bat? Bizkarrean kolpetxoak eman ez, besarkatu diot.


Emozioen ezkutatze horrek gizon eredu bati erantzuten dio. Beste pertsonengandik emozionalki urrun, enpatia gutxikoa, kanpora begira egongo dena bere inguru hurbilari eta barrualdeari so egin gabe. Modu honetan hezia izateak lagun, bikote eta seme-alabekin harremanetan hoztasuna ekar dezake. Aitatasun hotzak bi ondorio argi izan ditzake: bere emozioak konpartitzeko ama edo beste emakume bat bilatuko duten seme-alabak edota bere emozioak konpartituko ez duten semeak.
Ez da erreza hezi gaituen guztia egun batetik bestera gure barrutik kanpo ateratzea, baina ezkutatze horrek mintzen gaituela ulertzean bide hori jorratzeko pausuak eman ahalko ditugu. Gure seme-alabak hezteko lagungarriak izango zaizkigun baliabideak bilatzen ditugu maiz eta oraingoan gure semeek gizon izateko bide propioa, patriarkatu estu horretatik at, garatzen lagunduko dien liburu bat aipatu nahi dizuet. Ritxar Bacetek idatzitako “El poder de los chicos”, 7-12 urte bitarteko mutilei zuzenduta. Momentuz erdaraz soilik eros dezakegu, pena, baina emozioek, justiziak eta askatasunak ez dute hizkuntzarik.

Maider Garcia de Vicuña

Maider García de Vicuña naiz, ikasketaz Psikologo eta Sexologoa. 2002tik Sexologiaaren esparruan lan egiten dut, tarteka bestelako lanak egin ditudalarik. Hainbat Maider ditut barnean, sexologoa, bi semeen ama, irakurzale, bidaiari, musikari…eta beste hamaika, unean uneko gogo eta baldintzen arabera azalarazten direnak. Bizitza erdia hezitzaile lanetan eman dut, Hezkuntza ez-formalean gaztetan eta Sexuen Hezkuntzan eta honekin bat datorren guztia (izate sexuduna, sexu-identitatea, sexualitatea osotasunean, aniztasunaren aberastasuna, sexuen arteko eskubide berdintasuna…) lantzeko saioak egiten helduaroan, haur eta gazteekin, baita eragile eta gurasoekin ere, honetarako aukerak urriagoak badira ere. Hezitzaile eta hezia naiz aldi berean, dakidana eman eta egunero besteek ematen didatena jasoz. Hala ulertzen dut bizitza, ikas prozesu amaigabe bezala, zeinean egunero, edonork eta edonon zerbait erakutsiko didan. Amatasuna duela 8 urte hasitako ikas prozesu konzientea da, nahigabe ordea, jaio bezain pronto hasi nuena, neska izateak suposatzen zuena ikastearekin batera ama izateko ereduak ere barneratu nituelako. Eta hala nola nabil hainbeste urtetan ikasitakoak ahantziz eta emakume, ama, lagun, bikote, feminista, langile,…izateko bide propioak bilatuz. “Ni” pertsonala, bakarra, berezia, askea eta asea eraikiz. Txikitandik idazteko grina izan dut eta proiektu interesgarri honetan nire aportazio xumea egingo dut hitzez baliatuz, nire hausnaketa pertsonalek zuentzako, beste gurasoentzako, baliagarriak izango direlaren itxaropenaz. Nire hitzetatik bakar bat poltsikoan sartuko bazenute, pozik!

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude