Quantcast
Guraso.eus

Behar zaitut, baina suntsitu nahi zaitut

Psikomotrizitate gela kaos ordenatu bat izaten da askotan. Haur bakoitzak, segituan nabaritzen du, bera den bezalakoa adierazteko aukera duela eta horregatik ez dela baztertua edo epaitua izango.

Proba

Konfiantza eta askatasun giro horretatik abiatuta nola ez, benetako haurrak ikusiko ditugu, autentikoak eta egoera pribilegiatua izango da lan pertsonal aberats bat egiteko. Beti ere haurrak bere burua aske, seguru eta hauskortasun-ahalguztidun dikotomiatik eraiki dezan. Eta benetakotasun hori ateratzean, haur bakoitza desberdina izango da eta desberdina izan nahiko du.

Eta desberdina izateko bestea beharrezkoa du. Hasieran erreferentzia gertukoenak, gurasoak eta hauekin egingo du identifikazio lan ederra eta ondoren, sistema berriak sortuz doan heinean hirugarren pertsona desberdinak agertuko zaizkio: familiako kideak, eskola, mugak, laguntxoak… Gurasoekin eraikitako erlazio eredu horrekin aterako da mundura eta erabiliko du harremanak eraiki eta garatzeko. Bestea begiratzen, bestearekin egoten, bestea kontuan hartzen eta bestearen lekuan jartzen. Eta guzti hau, bere barne segurtasunetik, etxeko maitasun, oroitzapen afektibo nahiz errurik gabeko giro batetik.

Askatasunez, bera den bezalakoa erakustea edo bestearen desberdina izateko nahia edukitzea garrantzitsua iruditzen zait eta are gehiago, horretarako aukera izatea. Eta aukera duenean, besteari eragiten saiatuko da, modu pultsionalean aurrena (besteari heltzen, iletik tiratzen, jotzen, bultzatzen… beti ere jolas nahiz umore kodean) eta modu sinbolikoan ondoren. Berea nahiz besteen segurtasuna ziurtatu behar dugu, jolas horrek eboluzionatu dezan. Azken finean haurrak agresibitatea jolastuko du. Eta agresibitatea, separatzeko nahiz bestearen desberdina izateko desioa bezala ulertzen badugu, ez zait txarra iruditzen. Agresibitate hori, bizitzeko eta hazten joateko indar hori, energia hori, kanalizatzen lagundu behar diogu haurrari. Bere atzamarkak laztan bihurtuz, bere hozkak muxu bihurtuz eta bere jotzeko pultsioak hitz bihurtuz.
Hobeto irudikatzeko adibide bat jarriko dut.

Ane psikomotrizitate gelara sartu da, korrika. Distantzia batetik begiratzen dit eta nire paretik metro batzuk haratago igaroz bankuan eseri da. Niri begira dago une guztian, nik egiten dudana bere segurtasunerako eta ongizaterako garrantzitsua balitz bezala. Irribarre egin diot eta barne irribarrez begiak piztu zaizkio. Zer moduz dagoen galdetu diot. Ez dit erantzun. Niri begira jarraitzen du. “Arratsaldeon!!, aizue, ze azkar sartu zareten gelara, hori da belozidadea!!!” esanez, Aneri begiratu diot. Bere kanpo irribarrea erakutsi du. Gustura sumatzen dut. Izenez izen ongietorria ematen hasi naiz eskua zartatekorako prestatuz. “Arratsaldeon Ane!!” esan diot eta mugimendu azkar bat eginez txokala indartsu bat eskaini dit. “Uauuu!! Ane, hori da indarra, ia eskua puskatu didazu!”. Burua atzera boteaz barre algara atera zaio. Eskua altxatu du, zertara jolastu nahi duen kontatzeko.

Blokez egindako horma botako al duten galdetu diet. “Baaiii!!!” indartu batez erantzun du Anek. “Hau da txikizio ederra!!”. Berriro egin dut, berarentzat dorre bat. Pultsio handiz bota du.  Zilindro bat hartu eta kulunkatzeko eskatu dit. Plazer irri eta oihuak atera zaizkio. Lurrean goraka utzi dudanean berari begira gelditu naiz. Segituan alde egin du. Salto egitera joan da eta begiratzeko eskatu dit. Laugarren saltoan nire begirada ez zuen behar. Gai zen jada bere burua elikatzeko.  Otsoarena egiteko eskatu didate beste batzuek. Anek makila bat hartu du eta niregana dator, pauso lotsatiz. Baina, beste haurrak niri joka hasi direnean eta euren suntsiketa desioei espazioa ematearekin batera, joka hasi zait, irribarrea ahoan, plazeraren, kanporaturiko amorruaren eta erru zamarik gabeko irribarrea. Gainean neraman oihal beltza kendu eta altxatu egin naiz. “Begira altxatu naiz. Ze indartsuak eta ausartak izan zareten!!” esan diet tonu lasaian. Besoak gora saltoka hasi dira.

Anek bere erritmora helduarekiko desberdina izatea aldarrikatu du eta bere beldurrak nahiz amorruak modu sinbolikoan landu ditu. Bestearen maitasunetik, plazerezko separazio batera egin du jauzi. Eta horretarako modu sinbolikoan gerturatu da heldu horrengana eta sinbolikoki eraso egin, hil, desagerrarazi du. Bien arteko harremana aldatzeraino.

Marrazkiaren egilea: Sabrina Romero Marcos

Manex Beristain Sabrina Romero

Manex Beristain Psikomotrizitatearekiko interesa, nire burua desezagutzenhasi nintzen garaian piztu zitzaidan. Horren inguruan ikusi, entzun edota irakurtzen nuenak desorekatu eta aldi berean sendotu egiten ninduen. Ordu arte jasotako balore, ohitura eta ezagutzak kolokan jartzen hasi nintzen, ezagutu nituen zenbait pertsona eta errealitateri esker. Ordu arte jasotakoak balio izan zidan noski, eta horri esker aldaketa pertsonalerako pausua ematera ausartu nintzen. Asko eman dit psikomotrizitateak. Nire barrura bidaiatzeko mapa izan da, harremanak modu kontzientean bizi eta lantzeko tresna, pertsonak beste modu batera ikusteko betaurreko parea, nagoen tokian nahiz munduan kokatzen lagundu dit, erortzeko beldurrak kudeatzen lagundu eta altxatzeko arrazoiak eman dizkit. Baina ardura eta lan asko eman dizkit biderako, etengabeko desorekan jarri nau, desoreka emozional nahiz pertsonalean. Barruko lanketa honek ez du amaierarik izango psikomotrizitateari esker. Psikomotrizista naiz bai, baina aita askoz ere lehenago. Eta aitatasunak psikomotrizista bezala behin baino gehiagotan ahuldu nau, baina pertsona bezala indartu, edertu, argitu, koloreztatu, baina baita ere bigundu, xumetu, txikitu… Anariren azken lanak oso une berezian harrapatu nau. Eta bertako perla bat baino gehiagok sostengatu naute. Ezin diegu uneoro besteei eskatu gu eusteko eta niri Anariren letrek lagundu didate une askotan goraka erortzen, erabakiak hartzen, nire aukeren gainetik ez amesten eta nire buruaz, beste bat egiten. Guzti hau ere banaiz NI. manex Sabrina Romero Txikitan zaldiak marrazten zituen neskatila beltxarana nintzen. Idaztearena ondoren etorriko zen…poliki eta geldiro, hastia hartuta...txuri beltzetik koloreetara igarotzeko denboretan bezala. Oraindik oroitzen naiz karreterik gabe etxean zegoen kamararekin ateratzen nituen argazki haietaz edo aldizkari bat egitea erabaki nuenekoa…marratik irten gabeko koloredun fitxa eta irudiak…makrame eta gantxiloa …eta bufandak…panpinak atontzeko sortzen nituen arropa ttikiak…oroitzen naiz bai. Berak eraman nau oroimenera. Bera naizenaren eta izan nahi dudanaren arteko ibilbidean barneratu nauena. Bera hauskortasunez blai utzi nauena.. Horregatik testu hauen zentzu eta nahia Horrexegatik aukera honen partaide bihurtzeko nahia. Garenaz ohartarazteko, izan nahi duguna bizitzeko. Maitte dittugunak eta maitte gaittuztenak maitatu eta zaintzeko eta bide batez norbaitek nahi izanez gero ere…gerturatzeko ahalmena izateko. Lanbrotan dabilen pertsona Sorginorratza Kattagorri fina Otsoaren ulua S sabrina

loading