Quantcast
Guraso.eus

Amesten zekien Hipopotamoa

Bazen, bazen behin hipopotamo bat, lo. Lozorroan zebilen oihanean kulunka. Siesta garaia zen. Amets egiteko garaia.

Txoritxo bat hurbildu zitzaion hegaka. Inguruan zebilkion, batetik bestera eta… bat-batean bizkar gainean eseri eta mokoka hasi zitzaion, esnatu nahian.

  • Hipopotamo!!!! Kaixo!!!! Esnatu!!! Eguzkia dago oraindik!!!!
  • Hipopotamoak, ez zuen begirik irekitzen. Ez zuen begirik ireki nahi, gozo zegoen lo.
  • …hipopotamo!!!! Esna zaitez!!!! Zertan zabiltza lo eguzki argitan?
  • Zer duzu txoritxo, deiadarka? Lo nago, lo nengoen hobe esan. Zer duzu?
  • Jolasgura daukat!!!! Goazen jolastera!
  • LO EGIN NAHI DUT! LOGALE NAIZ! Siesta ordua da niretzat eta ametsen munduan nengoen zu iritsi arte. Zergatik esnatu nauzu?
  • GOAZEN JOLASTERA!!! Eguzkia gurekin da
  • Hipopotamoa pentsakor gelditu zen minutu batez eta ondoren zera erantzun zion.
  • Gauza bat egingo dugu, ea zer deritzozun. Joan zaitez hegaka eta ikus itzazu…zuhaitzak, ttikiak eta handiak, loredunak, ikus argitara luze nola zuzentzen diren, sentitu haizeak nola mugitzen dituen beraien hostoak.

Ikus animaliak…krokodiloak nola zabaltzen duen bere ahoa logaleturik eta txori ttiki bat ezartzen zaion hortz tartetan, nola korrika egiten duen gazelak belarretan zehar jostari, elefanteak nola bustitzen dituzten beraien kumetxoak tronpetatik ura boteaz, sugea nola igotzen den temati zuhaitzean zehar janari bila….eguzkiak nola argitzen dituen guztiak eta guztiek nola betetzen duten lurra.

Guzti hori eta gehiago ikusten duzunean, zatoz nigana eta kontaidazu ikusi duzuna eta neuk kontatuko dizut amesten ibili naizena.

Txoritxoari burutazio ederra iruditu zitzaion hipopotamoarena eta horrela egin zuten. Txoria hegaka atera zen oihaneko bizitza dastatzera eta hipopotamoak lo egin zuen ametsen munduan zehar.

hipopotamoa t

Sabrinak Romerok artikulu honetarako eginiko lana

Bakoitzak berea nahiz besteen errealitatearen errespetutik munduan kokatu. Psikomotrizitate gelan sortzen diren une “magikoak”, txikiak bezain ederrak, kolektiboak bezain pertsonalak, errespetatzetik etorriko da ongizatea eta garapena. Eta une horiek, ez dira gero zer egingo dudan edo “begira zer egin dudan!” (nahiz eta une horiek inportanteak diren auto-irudi egoki bat eraikitzeko). Une hori “orain eta hemen” kokatzean datza. Nolabait norbere pertsonarekin konektatuena egoten garen unea. Eta oso noizbehinka lortzen duguna. Ia beti gaude segundo bat lehenaldian eta segundo bat etorkizunean. Desiraturiko zerbait lortzen dugunean eta gozatzeko unean, “orain eta hemen” unean, antsietateak (une hori galtzekoak) jaten gaitu eta etorkizuneko segundo horretan kokatzen ditugu pentsamendua eta desioa. Eta horrela gabiltza bizitzan.

Psikomotrizitate gela, konexio une horiek behatzeko leku pribilegiatua dugu. Haurrak egon daitezke egin duten ekintza azaltzen, buruan duten proiekturen bat deskribatzen edo gatazkaren bat konpontzen. Une askotan ordea, egiten ari diren horretan oso murgilduta egon ohi dira, egin behar duten mugimendu horretan atentzio osoa jarriz, bizitzen ari diren sentsazio hori bereganatuz, ekintzaren plazerezko errepikapenean murgilduta, uneoroko aldaketa eta garapenean zentzumen guztiak jarriz.

 

Eta egoera horretan beraiek eta ingurua, existitzen dela sumatzera iritz daitezke. Plazer handiko sentsazioa izan daiteke eta lasaigarria, bake moduko bat uzten dizuna. Ez dira une asko egoten hain bereziak eta konektatuak. Haurrak daude edo haurra dago eta egote horretan denborak eta espazioak bat egiten dute, plazerak koloreak askatzen ditu, ikusi eta sentitu nahi duenarentzat. Haurrek badute gaitasuna nahiz beharra “orain eta hemen” kokatzeko, guk ere bai. Eta badugu tresna eder bat askoren artean, meditazioa.

 

 

Sabrina Romerorekin elkarrizketa

 

 

Manex Beristain Sabrina Romero

Manex Beristain Psikomotrizitatearekiko interesa, nire burua desezagutzenhasi nintzen garaian piztu zitzaidan. Horren inguruan ikusi, entzun edota irakurtzen nuenak desorekatu eta aldi berean sendotu egiten ninduen. Ordu arte jasotako balore, ohitura eta ezagutzak kolokan jartzen hasi nintzen, ezagutu nituen zenbait pertsona eta errealitateri esker. Ordu arte jasotakoak balio izan zidan noski, eta horri esker aldaketa pertsonalerako pausua ematera ausartu nintzen. Asko eman dit psikomotrizitateak. Nire barrura bidaiatzeko mapa izan da, harremanak modu kontzientean bizi eta lantzeko tresna, pertsonak beste modu batera ikusteko betaurreko parea, nagoen tokian nahiz munduan kokatzen lagundu dit, erortzeko beldurrak kudeatzen lagundu eta altxatzeko arrazoiak eman dizkit. Baina ardura eta lan asko eman dizkit biderako, etengabeko desorekan jarri nau, desoreka emozional nahiz pertsonalean. Barruko lanketa honek ez du amaierarik izango psikomotrizitateari esker. Psikomotrizista naiz bai, baina aita askoz ere lehenago. Eta aitatasunak psikomotrizista bezala behin baino gehiagotan ahuldu nau, baina pertsona bezala indartu, edertu, argitu, koloreztatu, baina baita ere bigundu, xumetu, txikitu… Anariren azken lanak oso une berezian harrapatu nau. Eta bertako perla bat baino gehiagok sostengatu naute. Ezin diegu uneoro besteei eskatu gu eusteko eta niri Anariren letrek lagundu didate une askotan goraka erortzen, erabakiak hartzen, nire aukeren gainetik ez amesten eta nire buruaz, beste bat egiten. Guzti hau ere banaiz NI. manex Sabrina Romero Txikitan zaldiak marrazten zituen neskatila beltxarana nintzen. Idaztearena ondoren etorriko zen…poliki eta geldiro, hastia hartuta...txuri beltzetik koloreetara igarotzeko denboretan bezala. Oraindik oroitzen naiz karreterik gabe etxean zegoen kamararekin ateratzen nituen argazki haietaz edo aldizkari bat egitea erabaki nuenekoa…marratik irten gabeko koloredun fitxa eta irudiak…makrame eta gantxiloa …eta bufandak…panpinak atontzeko sortzen nituen arropa ttikiak…oroitzen naiz bai. Berak eraman nau oroimenera. Bera naizenaren eta izan nahi dudanaren arteko ibilbidean barneratu nauena. Bera hauskortasunez blai utzi nauena.. Horregatik testu hauen zentzu eta nahia Horrexegatik aukera honen partaide bihurtzeko nahia. Garenaz ohartarazteko, izan nahi duguna bizitzeko. Maitte dittugunak eta maitte gaittuztenak maitatu eta zaintzeko eta bide batez norbaitek nahi izanez gero ere…gerturatzeko ahalmena izateko. Lanbrotan dabilen pertsona Sorginorratza Kattagorri fina Otsoaren ulua S sabrina

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude

loading